Voor jou gelezen: Je eigen kamer van Virginia Woolf (nieuw Davidsfonds Essay)

Een vrouw zit gebogen over de tafel. Het is stil. Ze concentreert zich met een pen in haar hand. Er ligt een papier voor haar neus. Haar ogen wijken er niet vanaf. De denkrimpeltjes op haar voorhoofd vertaalt ze vlot in woorden. Later zet ze haar woorden om in letters op een scherm. Het is de eenentwintigste eeuw. Dankzij haar voorgangsters kan en mag ze zich concentreren op haar schrijfwerk. Niet iedereen in de geschiedenis had zoveel geluk.