In aanloop naar de zomer startte onze boekenclub de zoektocht naar ontspannende vakantielectuur. Daarom lazen we Wat Alice vergat van New York Times bestsellerauteur Liane Moriarty. Het boek verscheen in 2009 al onder de titel Onvergetelijk. Lees snel voort als je wilt weten of wij dat ook van haar boek vonden.

De achterflap
Wanneer Alice tijdens het steppen op de sportschool op haar hoofd valt, is ze in een klap tien jaar van haar leven kwijt. Terwijl ze denkt dat het 1998 is, dat ze 29 jaar is en dat ze samen met haar man Nick zwanger is van hun eerste kindje, blijkt het 2008 te zijn en is ze 39. Ze is intussen moeder van drie kinderen en ligt in een vechtscheiding met Nick, haar grote liefde. Na een nacht observatie in het ziekenhuis mag ze naar huis, maar de tien jaar blijven verdwenen. Met de beste wil van de wereld kan ze die niet invullen, ze heeft geen idee wat er de afgelopen tien jaar is gebeurd. Het enige wat ze wil, zijn de veilige armen van Nick om zich heen. Ze kan maar niet begrijpen waarom ze in een vechtscheiding zitten. Zij en Nick? En ze is moeder van drie kinderen. Wie zijn ze, hoe heten ze? En waarom doet haar zus Elisabeth zo afstandelijk? Maar het meest schrikt ze nog van zichzelf. Dure kleren, superslank, perfect kapsel, zwembad … Wie is ze geworden? En waarom heeft iedereen het in haar omgeving over Gina? Wie is Gina in godsnaam en wat vindt iedereen zo erg?

De auteur
Liane Moriarty is copywriter en groeide op in Sydney als oudste van zes kinderen, onder wie jeugdboekenschrijfster Jaclyn. Ze schreef al meerdere succesvolle romans, waarvan ‘Grote kleine leugens’ allicht de bekendste is, zeker na de verfilming met Reese Witherspoon, Nicole Kidman en Shailene Woodley. Haar boeken worden in acht landen uitgegeven en zijn immens populair.

Het oordeel
Voor de eerste keer in onze boekenclub waren de meningen over het boek niet erg verdeeld. Het boek leest lekker weg. De schrijfstijl is vlot en maakt dat je makkelijk doorleest. Ook het verhaal stemt tot nadenken, want hoe zou het leven zijn als je tien jaar van je leven verliest:

  • Je blijkt 3 kinderen te hebben maar herinnert je enkel nog zwanger te zijn van een eerste.
  • Je bent gescheiden van de liefde van je leven, maar hebt geen idee waarom.
  • De goede band met je zus blijkt ineens afstandelijk te zijn geworden.
  • Je blijkt zelf veranderd te zijn in een verzorgde modebewuste vrouw, terwijl je daarvoor eerder een sloddervos was.

Sommige collega’s vroegen zich wel af of het realistisch is dat je op tien jaar tijd zo kunt veranderen en je relaties zo verzuurd raken. Ook stelden we ons de vraag of het medisch gezien kan dat je tien jaar van je geheugen kwijt bent (en dat je na een paar weken je herinneringen terugkrijgt).

De verhaallijn van het boek vonden we ook nogal voorspelbaar en niet bijster origineel. Verschillende collega’s lazen al een boek of zagen al een film over een vrouw die plots geheugenverlies heeft en terechtkomt in een wereld waarin ze gescheiden is en de oudere versie van zichzelf niet meer herkent. Al kan dat ook te maken hebben met het feit dat dit een van de oudere boeken van Liane Moriarty is.

Wat dit boek dan toch onderscheidt van die andere boeken en films is het mysterie rond Gina. Dat wordt maar langzaamaan toegelicht en het blijft tot bijna op het einde een mysterie hoe de vork nu precies in de steel zit. Zoals altijd stopt Moriarty veel humor in haar beschrijvingen en dialogen, waardoor het een fijn en makkelijk boek is om te lezen. Het verhaal is bovendien geschreven vanuit het standpunt van drie personages: dat van Alice zelf, dat van haar zus (die een dagboek moet bijhouden van haar therapeut) en dat van grootmoeder Frannie (die een blog schrijft). Dat zorgt voor wat afwisseling, voor veel cliffhangers, maar vooral voor meer diepgang. Het gaat namelijk niet alleen over geheugenverlies, maar er ook over andere thema’s, zoals onvruchtbaarheid en moederschap.

De conclusie
Dit boek is de ideale vakantielectuur, want het leest vlot en het houdt je aandacht vast. Veel diepgang moet je er wel niet in zoeken en dat maakt het boek dan ook minder geschikt voor een boekenclub. Collega’s die al meerdere boeken van Liane Moriarty lazen, zijn het erover eens dat al haar boeken van hetzelfde elan zijn: vlot geschreven, herkenbaar, humoristisch. Twee boeken schieten er wat hen betreft bovenuit: Grote kleine leugens en Het geheim van mijn man hebben net dat ietsje meer. Ons advies is dus om daarmee te beginnen!

Heb je ook zin om je leeservaringen uit te wisselen met andere lezers? Neem deel aan een van de vele Davidsfonds leesgroepen. Ontdek nu de leesclubs in jouw buurt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s