Sinds 2007 begeleidde Fred Brouwers maar liefst 31 Davidsfonds Cultuurreizen. 11 jaar later stopt hij jammer genoeg als reisleider en begeleidt hij van 15 tot 18 maart zijn laatste Davidsfonds Cultuurreis. Om in stijl afscheid te nemen, blikt hij terug op zijn reisleiderscarrière en deelt hij zijn liefde voor de Cultuurreizen. Bedankt, Fred!

– Fred BrouwersFred Brouwers

Quote Het warme groepsgevoel en de vele gesprekken tussen de plooien waren voor mij essentieel om zo lang reisleider te zijn, bijna even belangrijk als de reis zelf.

Wat mij in het algemeen zal bijblijven van mijn Davidsfonds Cultuurreizen zijn de eerste ontmoetingen. Zodra de reisgezellen – die elkaar meestal van haar noch pluim kennen – in het station of op de luchthaven handen schudden, voel je meteen een zekere band. Op hun gezichten staat te lezen dat ze allemaal in blijde verwachting zijn van de schoonheid die ze zullen delen. En voor ze goed en wel op de bestemming zijn, lijkt het alsof ze elkaar al jaren kennen: samenhorigheid rond gezamenlijke interesses, maar ook solidariteit, schept een band. Het gebeurde wel eens dat iemand wat minder goed te been was of in een rolstoel de reis deed. In die gevallen waren er altijd kandidaten om te helpen of om die stoel een eindje te duwen. Dat warme groepsgevoel en de vele gesprekken tussen de plooien waren voor mij essentieel om zo lang reisleider te zijn, bijna even belangrijk als de reis zelf.

Quote Kan je iets fijners bedenken dan datgene te delen waar je zelf ontzettend van houdt?

Toen ik ermee begon, kreeg ik vaak de vraag van vrienden of zo’n groep begeleiden niet vervelend was. Want ze dachten dat je alleen maar af te rekenen had met een stelletje vervelende zeurders over het te warme of te koude eten, over een te kleine of te donkere kamer of over een te lange of te korte wandeling. Niets van dat alles: ik heb het geen enkele keer meegemaakt. Anders was ik meteen gestopt. Ik begeleidde echt geen reizen om er rijk van te worden.

Nu ik er zo over nadenk, heb ik toch de beste herinneringen aan de Londenreizen. Met die reizen is het trouwens allemaal begonnen. Ik ken de stad erg goed en als Germanist, anglofiel en melomaan bestaat er geen betere plek om te vertoeven. En kan je iets fijners bedenken dan datgene te delen waar je zelf ontzettend van houdt? Dat is trouwens ook tijdens mijn jaren als leraar en als VRT-presentator een drijfveer geweest.

shutterstock_324277577 Royal Festival Hall
Royal Festival Hall (© Shutterstock)

Specifiek voor Londen denk ik graag terug aan een concert in de Royal Festival Hall met als solist ‘onze’ Yossif Ivanov, die toen pas tweede was geworden in de Koningin Elisabethwedstrijd. Omdat ik hem goed kende, had ik hem gevraagd om achteraf de groep even te komen groeten. Dat was uiteraard een gesmaakt extraatje. Of de voorstelling van Les Misérables, waarin – alweer ‘onze’ – Hans Peter Janssens de hoofdrol Jean Valjean zong in het Palace Theatre. Hans Peter ging na de voorstelling samen met ons eten bij een Indiër.

shutterstock_753563260 St Bride's Church
St Bride’s Church (© Shutterstock)

Soms was er ook eens een gratis verrassing bij. Zo ging ik op zondagvoormiddag elke keer met de groep naar een dienst in de journalistenkerk St Bride’s, in de schaduw van de imposante St Paul’s. Daar, in die kleine Church of England van architect Sir Christopher Wren, werden we speciaal verwelkomd door de rector. Ik zag er ook regelmatig traantjes in de ogen van verraste Davidsfonds reizigers die genoten van het twaalfkoppige professionele koor, hun sublieme gezang en het overweldigende orgelspel. De receptie achteraf, waarop we telkens waren uitgenodigd, legde het grote sociale verschil met onze kerkdiensten bloot.

Mijn reizen waren altijd sterk met muziek verbonden – dat zal niemand verbazen – en brachten me naar een aantal onvergetelijke plaatsen. We deden de Bachroute en bezochten belangrijke plaatsen waar hij vertoefde, zoals Leipzig, Weimar en zijn geboortestadje Eisenach. Maar ook het onooglijke Ohrdruf, waar hij als weeskind bij zijn oudere broer terecht kwam. Daar werden we zowaar, helemaal onverwacht en niet gepland, verwelkomd door een delegatie van de stad in de kledij van Bachs tijd.

In Italië zal het operafestival in openlucht van Macerata me zeker bijblijven. Veel minder bekend dan Verona, maar artistiek boeiender en bovendien in een arena die je veel meer het gevoel geeft in een normaal, gezellig theater te zitten – zonder dak weliswaar – dan het immens grote Verona.

Macerata shutterstock_127060838
Macerata (© Shutterstock)

Je vindt er ook een evenwichtige mix van controversiële regies en meer traditionele, maar nooit oubollige voorstellingen. De Marche, de streek waar Macerata ligt, is bovendien een regio voor fijnproevers. Geen wonder dat Rossini daar vandaan kwam. En over eten gesproken: het culinaire aspect is bij de Davidsfonds Cultuurreizen steeds tot in de puntjes verzorgd. Dat vertelden mensen die ook af en toe met andere organisaties reisden en die wat eten betreft toch een stuk minder kwaliteitsvol waren.

Quote Ik heb de Davidsfonds Cultuurreizen steeds met plezier gedaan, maar plots had ik het gevoel dat het genoeg was geweest. Maar gaat u er in elk geval onverdroten mee door!

Ik heb de Davidsfonds Cultuurreizen steeds met plezier gedaan, maar plots had ik het gevoel dat het genoeg was geweest, zonder daar een rationele verklaring voor te hebben. Dat ik vanaf nu vast een aantal plekjes terug ga opzoeken met mijn vrouw, familie en/of vrienden bewijst dat ik er met een positief gevoel mee stop. Maar gaat u er in elk geval onverdroten mee door!

___

Ben je zelf op reis geweest met Fred Brouwers of wil je ook je ervaringen met Davidsfonds Cultuurreizen delen? Laat dan gerust iets achter onder dit bericht!

2 gedachten over “Fred Brouwers over zijn liefde voor Davidsfonds Cultuurreizen

  1. Beste Fred,

    Het was een voorrecht jou zovele jaren en op zoveel boeiende reizen als reisleider te hebben mogen ‘aanbieden’, tot eer en glorie van onze Davidsfonds Cultuurreizigers. Ook de vele babbels over reizen, van de muziekreizen tot het mooie en lekkere Piëmonte, wijn en zelfs voetbal maakten het fijn zo’n ‘rijk’ mens als medewerker en vriend te hebben.
    Dank en geniet volgende week van je laatste reis ,aar het muzikale Hamburg!

    Like

  2. Een nieuwe poging

    Fred

    Met verbazing en spijt lees ik dat je ermee stopt als reisleider. Jammer.

    Dank zij ons beider band met kozijn Dirk, de Leuvense Spaanse Brabander, klikte het onmiddellijk tussen ons. We hielden beiden van zijn (h)eerlijke gerechten, en vooral van de gesprekken na de maaltijd. Telkens hoogtepunten.
    De traditie van die gesprekken bleven we, na Dirks overlijden, verder zetten na een meestal goedgevulde en vermoeiende dag in Londen, Piëmont, Duitsland … Daar werden de belangrijkste wereld- en Vlaamse problemen opgelost, daar werd er over gedichten en muziek gesproken, over onze studententijd. Dan bleek dat wij beiden ‘de Jef’ en ‘den Danny’ goed kenden, beiden een studiegenoot van u. Jef was een goede collega en vriend van mij, met Danny speelde ik samen in het Reuzegomorkest.

    De gesprekken over de voetbal ontbraken natuurlijk ook niet. Enkele matchen tussen uw Stade Leuven en mijn Malinwa zorgden ook weer voor mooie momenten. Volgend jaar zullen we zo mekaar zeker weerzien, jammer genoeg in 1B.

    In je afscheidsbrief vermeld je enkele hoogtepunten die je bijblijven. Enkele daarvan mochten we zelf meemaken: het concert en gesprek met Yossif Ivanof, Les Miserables en het etentje met Hans Peter Janssens. Ook de verrassende ontvangst door het gemeentebestuur in Ohrdruf.
    Er zijn natuurlijk ook enkele ‘stoute’ herinneringen waaraan ik nu denk. Die keer dat de Italiaanse gids ons vergat mee te nemen en Cécile en ikzelf ‘verweest’ achterbleven op de vlieghaven van Turijn. Die keer dat onze rolstoel verdween in een Londens hotel (dronken Engelsen gebruikten hem voor de ‘Ronde van het hotel’.) Later in de voormiddag werd hij teruggevonden in de kelder.

    In elke Londenreis was er trouwens iets speciaal te beleven. Tijdens de middagmaaltijd in Tate Modern brak er plots brand uit. We moesten, met rolstoel, van de zevende verdieping langs de trap naar beneden. Daar wachtte je ons trouw op en in een pub in de nabijheid trakteerde je ons dan op een echte pint Engelse bitter. We bleven er natuurlijk wat langer ‘hangen’, want er was voetbal op TV.
    In Londen kwamen wij, wegens onze rolstoel, eens even te laat voor een concert in Covent Garden. We mochten nog binnen, maar ‘moesten’ het concert bijwonen vanop een ereplaats: de koninklijke loge.
    Wat me opviel tijdens al die reizen was niet alleen je muzikale kennis, maar ook je rustige manier om ons te begeleiden en leiden. Zelfs wanneer je lieve Riet na een avondje uit in Turijn eens niet opdaagde in het hotel, bleef je uiterlijk ijzig kalm. ‘Ze zal de weg wel vinden. Kom, we wachten in de bar op haar.’

    In al je Davidsfondsreizen werd jij telkens getroffen door de eerste ontmoetingen en het warme groepsgevoel. Dit blijft ook ons bij. Wij hadden altijd de indruk DAT de rolstoel geen hinderpaal was voor de groepsgeest. Integendeel, hij maakte contacten soms gemakkelijker.

    Ooit heb ik Davidsfonds Cultuurreizen in een beoordeling eens de suggestie gedaan dat jij een reis naar Lissabon zou organiseren. Die zal er dus niet komen.
    Fred, als ik een verlanglijstje mocht maken zou ik er drie punten opzetten.
    1. Die reis naar Lissabon, Dirk achterna, samen doen met Riet en Cécile.
    2. Samen een stukje van de Camino stappen (Johan Smeuninckx zal misschien vragen om mee te gaan)
    3. Volgend voetbalseizoen Malinwa zien winnen ‘In den dreef’ met 4-5, na een mooie spectaculaire match.

    Fred, dank je voor de mooie reizen. Je zal zeker niet in een zwart gat vallen.
    Tot spoedig

    Cécile, Johan

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s